Roman Bielański
Biografia
Roman Bielański urodził się 17 lipca 1947 w Olsztynie. Studiował na Politechnice Warszawskiej do 1971 roku. W 1996 został absolwentem Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w Warszawie.
Brał udział w manifestacjach studenckich w marcu 1968 oraz w wiecach robotniczych w Zakładach Mechanicznych Ursus, gdzie pracował w latach 1973–1982. W 1980 wstąpił do Solidarności; po wprowadzeniu stanu wojennego był w władzach podziemnych struktur związku. W kwietniu 1982 znalazł się w pięcioosobowym ścisłym kierownictwie Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „Solidarności” (MRKS, pseudonim Władek).
W listopadzie 1982 został tymczasowo aresztowany, skazany na karę dwóch lat pozbawienia wolności w tzw. procesie kierownictwa MRKS. Zwolnienie uzyskał w sierpniu 1983 w związku z amnestią. Kontynuował działalność opozycyjną, m.in. w ramach Polskiej Partii Niepodległościowej. Od 1988 prowadził własną działalność gospodarczą. W 1990 został pierwszym sekretarzem generalnym Kongresu Liberalno-Demokratycznego. Od 1994 należał do Unii Wolności. Był członkiem zarządu dzielnicy Mokotów (1995–1998). W 2001 wstąpił do Platformy Obywatelskiej i kandydował bezskutecznie do Sejmu. Dwa lata później zatrudniony w urzędzie miejskim w Zielonce. W 2006 bez powodzenia kandydował do rady powiatu wołomińskiego. Został członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa i przewodniczącym mazowieckiego oddziału tej organizacji. W 2013 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2016 Krzyżem Wolności i Solidarności.