Jan Antoni Blank

Jan Antoni Blank urodził się w Olsztynie w rodzinie rzemieślniczej. Wcześnie osierocony, wychowywał się w rodzinie poczmistrza Kobera. Jako piętnastolatek rozpoczął naukę w Warszawie u Józefa Kosińskiego. W Warszawie przebywał do 1809.

W 1809 wyjechał do Drezna, gdzie studiował pod kierunkiem austriackiego malarza Józefa Grassiego. Tam poznał swoją przyszłą żonę Amelię, córkę inspektora Galerii Drezdeńskiej Augusta Josepha Pechwella. Po powrocie do Warszawy w 1815 został konserwatorem odlewów gipsowych i nauczycielem rysunku na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1819 profesorem tej uczelni. Wykształcił Rafała Hadziewicza, Jana Feliksa Piwarskiego, Antoniego Brodowskiego i Januarego Suchodolskiego.

Po zlikwidowaniu w 1831 Uniwersytetu Warszawskiego ponownie zajął się pracami konserwatorskimi oraz udzielał lekcji prywatnych.

Jest autorem portretów, także miniaturowych. Jego portrety przedstawiają dygnitarzy, arystokratów, mieszczan oraz władców. W swych portretach nawiązywał do niemieckiego Biedermeieru. Tworzył również obrazy o tematyce mitologicznej, religijnej oraz malowidła plafonowe.

Wraz ze swymi uczniami wykonał obrazy dla kościołów warmińskich: w Reszlu, gdzie wykonał ołtarz Świętej Katarzyny (1821) oraz w kościele Świętego Jakuba w Olsztynie, któremu podarował obraz Matka Boska Bolesna. Był organizatorem wystaw w Nieborowie i Królikarni. Zmarł 20 lutego 1844 r. w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 8-6-2).