Eduard Ludwig Hugo Laemmer
Biografia
Eduard Ludwig Hugo Laemmer urodził się 25 stycznia 1835 w Olsztynie w rodzinie mieszanej: ojciec był luteraninem Edwardem Laemmerem, matka katoliczka Karolina z domu Ehlert. Wychowywany był jednak przez ojca w religii protestanckiej. Uczył się w protestanckiej szkole w Olsztynie, a następnie w Królewcu ukończył gimnazjum miejskie i studiował filozofię oraz teologię ewangelicką. W 1853 przeniósł się do Lipska, gdzie w wieku 19 lat (1854) uzyskał doktorat z filozofii; dwa lata później (1856) zrobił licencjat, a w 1857 r. habilitował się z historii na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu we Wrocławiu.
Na katolicyzm przeszedł 21 listopada 1858 i trzy dni później wstąpił do seminarium duchownego w Braniewie. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 lipca 1859. Doktoryzował się z teologii i filozofii. W latach 1864–1916 był profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego i wykładał prawo kościelne. Obdarzony został godnościami: prałata i protonotariusza apostolskiego; bywał doradcą Książęco-Biskupiej Tajnej Kancelarii, kanonikiem kapituły wrocławskiej, konsultorem Kongregacji Obrzędów Wschodnich, kuratorem domów macierzystych w Trzebnicy, a także kaznodzieją w kościele św. Macieja we Wrocławiu. W latach 1861–1863 pełnił funkcję wicerektora seminarium duchownego w Braniewie oraz był wykładowcą katechetyki, liturgiki, prawa małżeńskiego i teologii moralnej.
Interesował się wieloma dziedzinami teologii: pastoralną, moralną, dogmatyką, historią Kościoła i prawem kościelnym. Poza egzegezą biblijną wykładał wszystkie dziedziny teologiczne. Napisał wiele książek, artykułów naukowych i omówień. Po 50 latach pracy na uczelni otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego 10 listopada 1909.