Marzena Najmowicz
Biografia
Marzena Najmowicz urodziła się w Olsztynie i karierę sportową zaczynała w zespole Stomilu Olsztyn, z którego w 1988 roku przeszła do ekstraklasowego zespołu Olimpii Poznań.
Szybko wkomponowała się w zespół i przez kolejne siedem lat była jego główną postacią. Z Olimpią Poznań zdobyła 7 medali Mistrzostw Polski: złote (1992/93, 1993/94), srebrny (1994/95) i cztery brązowe (1988/89, 1989/90, 1990/91, 1991/92).
W 1992 roku poszła na urlop macierzyński. Po powrocie była uczestniczką największych sukcesów Olimpii - finału Pucharu im. Liliany Ronchetti w 1993 roku oraz trzeciego miejsca w Final Four Pucharu Europy rok później. W 1995 roku przeniosła się na dwa lata do Wartty Gdynia, z którą zdobyła złoty i srebrny medal Mistrzostw Polski oraz grała w europejskich pucharach. Później przez jeden sezon występowała w Pabianicach. Od 1998 roku grała dla Ślęzy Wrocław, a brązowy medal zdobyty w 2001 roku zwieńczył jej udane występy. Po sezonie nie doszła do porozumienia z klubem i kontraktu nie przedłużyła. Skorzystała z oferty Quay Poznań, z którym związła się na dwa lata.
Po odejściu z Poznania nosiła się z zakończeniem kariery, lecz w styczniu 2004 roku wróciła na parkiety - zasiliła szeregi pierwszoligowej drużyny Tęczy Leszno. Grała w Lesznie przez trzy sezony. Gdy w 2006 roku Tęcza Leszno walczyła o awans do ekstraklasy, Najmowicz miała być podstawową podkoszową zawodniczką, lecz w żadnym meczu nie wystąpiła i zrezygnowała z gry.