Maria Giedz-Grudnicka
Biografia
Urodzona w Olsztynie Maria Giedz-Grudnicka jest dziennikarką, historykiem sztuki i konserwator zabytków. W 1976 roku ukończyła studia z historii sztuki na Wydziale Teologicznej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a dziesięć lat później podniosła kwalifikacje, kończąc Podyplomowe Studium Konserwacji Architektury na Politechnice Warszawskiej. W 2006 roku uzyskała na Uniwersytecie Gdańskim tytuł doktora nauk humanistycznych z zakresu nauki o polityce, na podstawie rozprawy o problemie kurdyjskim i perspektywach jego rozwiązania.
Przez kilkanaście lat pracowała jako konserwator zabytków, zatrudniona w Przedsiębiorstwie Państwowym Pracownie Konserwacji Zabytków w Warszawie, a następnie w oddziale w Białymstoku. Opracowała ponad 20 tekstów naukowych o charakterze historyczno-urbanistycznym, w tym monografie kościołów, klasztorów i dworów w Polsce wschodniej. W 1987 roku wydała monografię Święta Góra Grabarka, dotyczącą prawosławnego sanktuarium słynącego z licznych uzdrowień.
Swoje pierwsze artykuły prasowe publikowała w wydawnictwie prowadzonym przez ojców oblatów pod nazwą Misyjne Drogi, gdzie zamieszczała relacje z podróży, m.in. z krajów Azji. Kolejnymi katolickimi periodykami były Królowa Apostołów i Mały Apostoł. W kwartalniku Wiara i odpowiedzialność zamieszczała prace o problematyce społecznej. W 1988 roku została zatrudniona w wydawnictwach Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego – Hejnał Mariacki i Tygodnik Polski. W latach 1989–1991 była członkiem redakcji Tygodnika Gdańskiego, a następnie pracowała w Wieczorze Wybrzeża. W latach 1992–2004 pracowała w redakcji Dziennika Bałtyckiego. Pisała do magazynów podróżniczych Świat i Podróże oraz Poznaj Świat. Związana była z Gazetą Prawną, Dziennikiem Pomorskim, Czasem Pomorza, Tygodnikiem Solidarność i Magazynem Solidarność.
Jako dziennikarka zajmuje się problematyką społeczno interwencyjną oraz kulturalną. Pasjonuje się podróżami i obserwacjami ludzi różnych kultur, a także problemami regionów międzynarodowych konfliktów. Odbyła kilka podróży do północnego Iraku, m.in. w 1991 roku podczas exodusu Kurdów. W 2013 i 2015 relacjonowała wydarzenia związane z rewolucją syryjską i falą uchodźców w regionie Kurdystanu jako korespondentka Radia Wnet. W czasie wojny na Bałkanach relacjonowała wydarzenia z Kosowa i Sarajewa.
Uzyskała doświadczenie jako nauczyciel akademicki, prowadząc zajęcia z dziennikarstwa w trójmiejskich uczelniach. W lutym 2018 roku została powołana do Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W 2020 roku postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi za zasługi w działalności społecznej i samorządowej.
Publikacje naukowe obejmują m.in. Grabarka – sanktuarium Kościoła Prawosławnego (1987); Węzeł kurdyjski (2002); Ekonomiczne i polityczne wyzwania we współczesnym ładu globalnym (2009); Kurdystan: bez miejsca na mapie (2010); Pomorze mniej znane. Trójmiasto. Kaszuby. Kociewie. Powiśle. Żuławy (2018); Pomorze na szlaku, wędruj z Radiem Gdańsk (2020).