Jacek Jezierski
Biografia
Jacek Jezierski urodził się 23 grudnia 1949 w Olsztynie w rodzinie Henryka i Anny z domu Szydłowskiej. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego nr 2 w Olsztynie kontynuował studia filozoficzno‑teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Hosianum w Olsztynie (1967–1974). W latach 1968–1970 odbył zasadniczą służbę wojskową w jednostce kleryckiej w Bartoszycach. Diakon został wyświęcony 28 lutego 1972, a 16 czerwca 1974 w Kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Olsztynie otrzymał święcenia prezbiteratu. Inkardynowany został do diecezji warmińskiej.
W 1976 na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego uzyskał magisterium licencjat z teologii. Studia w zakresie teologii dogmatycznej kontynuował w latach 1978–1981 na tym samym wydziale, a w latach 1981–1982 na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Doktorat nauk teologicznych uzyskał w 1986 na Sekcji Teologii Dogmatycznej Wydziału Teologicznego KUL.
W latach 1974–1977 pracował jako wikariusz w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Malborku, następnie w Parafii św. Mikołaja w Elblągu (1977–1978). W latach 1977–1981 był duszpasterzem głuchych i niewidomych w Elblągu. W kurii biskupiej piastował funkcje asystenta ds. ruchów religijnych, członka rady wydawniczej, cenzora ksiąg religijnych oraz był wiceprzewodniczącym diecezjalnej Komisji Synodu Plenarnego. W 1992 został kanonikiem realnym warmińskiej kapituły katedralnej.
Od 1982 był pracownikiem olsztyńskiego seminarium duchownego. W latach 1982–1983 pełnił w nim funkcję prefekta, następnie 1983–1993 był ojcem duchownym, a 1983–1994 wykładowcą teologii duchowości. W latach 1993–1994 był wicedyrektorem Instytutu Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II w Olsztynie. Wykłady prowadził także w Wyższym Warmińskim Studium Katechetycznym w Gietrzwałdzie, Studium Teologii dla Świeckich przy Instytucie Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II w Olsztynie, Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie, Kolegium Teologicznym w Królewcu i na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.
19 lutego 1994 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warmińskiej z estolicą tytularną Liberalia. Święcenia biskupie otrzymał 5 marca 1994 w konkatedrze św. Jakuba w Olsztynie. Jako zawołanie biskupie przyjął Veritas Christi liberat. W 1994 objął urząd wikariusza generalnego archidiecezji oraz został prepozytem warmińskiej kapituły katedralnej. W latach 1998–1999 był członkiem Zespołu Ministerstwa Edukacji Narodowej ds. Utworzenia Uniwersytetu w Olsztynie. Zainicjował prace archeologiczne w katedrze fromborskiej, podczas których odnaleziono doczesne szczątki Mikołaja Kopernika.
10 maja 2014 papież Franciszek ustanowił go biskupem diecezjalnym diecezji elbląskiej. Diecezję objął kanonicznie 28 maja 2014, zaś 8 czerwca 2014 odbył ingres do katedry św. Mikołaja w Elblągu. W latach 2016–2020 przeprowadził I synod diecezji elbląskiej. W 2018 utworzył dekanat Tolkmicko. 13 sierpnia 2020 papież Franciszek mianował go administratorem apostolskim sede vacante archidiecezji Gdańskiej. Zarząd nad archidiecezją sprawował od 14 sierpnia 2020 do 25 marca 2021. W listopadzie 2024 w związku ze zbliżającymi się 75. urodzinami złożył rezygnację ze sprawowanego urzędu biskupa diecezjalnego elbląskiego, którą papież Leon XIV przyjął 13 września 2025. Do 17 października 2025 pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji Elbląg.
W ramach Konferencji Episkopatu Polski pełnił m.in. funkcje przewodniczącego Komisji Charytatywnej, a także przewodniczącego Zespołu ds. Dialogu Ekumenicznego z Kościołem Polskokatolickim. W 2020 objął stanowisko przewodniczącego Zespołu ds. Kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną. Był delegatem ds. Ekumenicznej Inicjatywy Theobalt i członkiem Rady ds. Ekumenizmu, Rady Ekonomicznej oraz Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych. Ponadto objął funkcję przewodniczącego Kapituły Promocja Godności Człowieka nagrody Totus Tuus Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.