Hugo Haase
Biografia
Hugo Haase urodził się 29 września 1863 roku w Olsztynie w rodzinie żydowskiej. Był najstarszym z rodzeństwa; jego dziadek przybył do Olsztyna z Rosji. Ojciec porzucił zawód szewca i zajął się handlem, zakładając sklep tekstylny w Ornecie.
W młodości uczęszczał do gimnazjum w Kętrzynie, które ukończył w 1882 roku jako prymus. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Królewieckim. Jako student prowadził dział porad prawnych dla miejscowej sekcji SPD; po śmierci królewieckiego przywódcy tej partii – Godausa – Haase objął rolę lidera, a SPD uzyskała mandat w radzie miejskiej. W tym czasie prowadził kancelarię adwokacką i pomagał ubogim w Prusach Wschodnich, broniąc ich przed sądem.
W 1897 roku z ramienia SPD został posłem do Reichstagu. W latach 1911–1916 wraz z Friedrichem Ebertem był współprzewodniczącym zarządu centralnego oraz przewodniczącym frakcji parlamentarnej SPD w Reichstagu. Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej aktywnie angażował się w międzynarodowy ruch pacyfistyczny; nawiązał kontakt z Jeanem Jaurèsem, co doprowadziło do zwołania międzynarodowej konferencji pokojowej w Brukseli. Dwa dni po konferencji Jaurès został zabity; Haase kontynuował antywojenną działalność, nawołując do zakończenia wzajemnego zabijania i podania sobie ręki.
Haase odegrał ważną rolę w tworzeniu Republiki Weimarskiej; swoimi przemówieniami łagodził niepokoje po rewolucji 9 listopada 1918 r. Jego poglądy były bardziej Kantowskie niż marksistowskie, co przysparzało mu wielu przeciwników zarówno w lewicy, jak i w prawicy SPD. 8 października 1919 r. został postrzelony przez garbarza Vossa; rana okazała się śmiertelna i Haase zmarł 7 listopada 1919 r. w berlińskim szpitalu pod wezwaniem św. Jadwigi. Jego pogrzeb na cmentarzu Friedrichsfelde stał się manifestacją, w której udział wzięło ponad 10 tys. osób.