Fritz Freitag

Wojskowy i policjant, SS-Brigadeführer
28.04.1894 10.05.1945 Olsztynie

Biografia

Fritz Freitag (ur. 28 kwietnia 1894 w Olsztynie, zm. 10 maja 1945 w Sankt Andrä im Lungau) – niemiecki wojskowy i policjant, SS-Brigadeführer, dowódca 14. Dywizji Grenadierów SS.

Urodzony w rodzinie urzędnika kolejowego, wstąpił do służby zawodowej w Armii Cesarstwa Niemieckiego w 1 Wschodniopruskim Pułku Grenadierów. W czasie I wojny światowej awansował w 1915 do stopnia porucznika (niem. Leutnant), przez następne trzy lata dowodził kompanii i został czterokrotnie ranny. Odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy.

Po klęsce Niemiec w wojnie, w 1919 wstąpił do Freikorpsów, a w 1920 do Schutzpolizei, w służbie policyjnej osiągnął ostatecznie stopień Oberstleutnant. Członek NSDAP.

We wrześniu 1940 wstąpił do Waffen-SS i znalazł się w sztabie Heinricha Himmlera jako szef oddziału operacyjnego. W ramach przygotowań do ataku Niemiec na ZSRR został mianowany szefem sztabu 1. zmotoryzowanej brygady piechoty SS, uczestniczył w akcjach antypartyzanckich i zbrodniach Einsatzgruppen na Białorusi. Awansowany do stopnia SS-Standartenführer, a następnie SS-Oberführer i sprawował kolejno funkcje: dowódcy 2. Policyjnego Pułku piechoty SS, 8. Dywizji Kawalerii SS Florian Geyer, 2. brygady piechoty SS, 4. Dywizji Grenadierów Pancernych SS Polizei, wreszcie od 20 listopada 1943 dowódca 14. Dywizji Grenadierów SS. Od 20 kwietnia 1944 SS-Brigadeführer i generał–major Waffen-SS.

Uczestniczył w bitwie pod Brodami (lipiec 1944); wraz z 800 żołnierzami dywizji wydostał się z okrążenia. We wrześniu 1944 odznaczony Krzyżem Rycerskim. 24 kwietnia 1945 po przekształceniu dywizji w 1. Dywizję Ukraińskiej Armii Narodowej odsunięty od dowodzenia przez gen. Pavlo Szandruka.

Popełnił samobójstwo w Sankt Andrä im Lungau przed kapitulacją dywizji w rejonie Tamsweg przed wojskami brytyjskimi i amerykańskimi. Oficjalne miejsce śmierci to Graz.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dowódca 14. Dywizji Grenadierów SS (od 20 listopada 1943)
Awans do SS-Brigadeführer i generał–majora Waffen-SS (20 kwietnia 1944)
Odznaczone Krzyżem Żelaznym I i II klasy; Krzyżem Rycerskim (wrzesień 1944)
Uczestnictwo w bitwie pod Brodami, ucieczka z okrążenia (lipiec 1944)

Ciekawostki

Czterokrotnie ranny podczas I wojny światowej
Zginął przez samobójstwo w Sankt Andrä im Lungau przed kapitulacją dywizji
Dywizja, którą dowodził, została przekształcona w 1. Dywizję Ukraińskiej Armii Narodowej

Udostępnij