Bohdan Jarmołowicz
Biografia
Bohdan Jarmołowicz, ps. Danek, urodził się 2 listopada 1951 roku w Olsztynie. W Olsztynie ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego oraz Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Fryderyka Chopina, gdzie kształcił się w zakresie fortepianu i wychowania muzycznego. W 1971 roku wyjechał do Poznania, gdzie podjął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej.
W okresie studiów grał w klubie studenckim Od Nowa i z czasem założył wraz z Waldemarą Świerglem, Zbigniewem Wromblemi Krzysztofem Przybyłowiczem jazzową grupę. Początkowo działała ona pod nazwą Kwartet Danka Jarmołowicza, a od 1976 roku, po dołączeniu Krzesimira Dębskiego, występowała jako Warsztat. W latach 1975–1977 grupa zdobyła liczne nagrody na festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu, w tym I nagrodę i wyróżnienie za kompozycję, II nagrodę w kategorii instrumentalistów oraz III–IV nagrody zespołowe.
W 1976 roku ukończył studia dyrygenckie w klasie prof. Witolda Krzemieńskiego, a w 1977 studia z zakresu kompozycji w klasie prof. Floriana Dąbrowskiego. Następnie współpracował z Poznańską Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji, dokonał wielu nagrań radiowych i płytowych, a także komponował muzykę do spektakli teatralnych i filmów. W latach 80. i 90. dyrygował w Europie Zachodniej, pełniąc funkcje dyrygenta i dyrektora muzycznego musicalowych produkcji.
W latach 1984–1986 był dyrektorem artystycznym Państwowej Filharmonii im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie. Od 1990 prowadzi koncerty inauguracyjne Festiwalu Pianistyki Polskiej. W 1991 brał udział w europejskiej prapremierze kompozycji The Star Child autorstwa George’a Crumba podczas Festiwalu Warszawska Jesień. W latach 1992–2017 pełnił funkcję dyrektora Państwowej Orkiestry Kameralnej, a od 1992 do 2005 Teatru Impresyjnego w Słupsku, które w 2005 roku przekształiły się w Polską Filharmonię Sinfonia Baltica.
Na swoim koncie ma liczne prawykonania utworów współczesnych, m.in. Koncert fortepianowy i Koncert na dwa Stradivariusy oraz symfonię Nihil homine mirabilius Krzesimira Dębskiego, Requiem dla mojego przyjaciela Zbigniewa Preisnera, a także utwory Norberta Mateusza Kuźnika, Piotra Mossa, Mikołaja Hertlacza i Bogusława Schaeffera. Współpracował z licznymi orkiestrami i solistami, a także prowadził zajęcia na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.