Benno Böhm
Biografia
Benno Böhm urodził się w Olsztynie 17 maja 1891 roku w rodzinie nauczycieli jako syn Augustyna i Rosy z domu Zint. Maturę uzyskał w 1909 roku w olsztyńskim gimnazjum, a następnie studiował grekę i łacinę na uniwersytetach w Monachium, Berlinie i Królewcu. Doktorat obronił w 1913 roku na Albertynie w Królewcu. W 1919 wrócił do Olsztyna, a w 1923 ożenił się z Elizabeth Marienfeld; w Olsztynie urodziły się ich dwie córki.
W Olsztynie Böhm uczył łaciny w gimnazjum, które sam ukończył. Był znakomitym pedagogiem i potrafił zainteresować uczniów łaciną. Uczniowie przygotowywali recytacje i przedstawienia dramatów klasycznych; w 1927 roku z okazji jubileuszu gimnazjum wystawili Alkestis Eurypidesa. Łaciński wiersz Ad decem lustra otwierał jubileuszowe wydawnictwo o historii szkoły. Organizował również zawody sportowe.
W 1926 pojechał do Berlina na specjalistyczny kurs, spędzał dużo czasu w berlińskich bibliotekach; efektem była rozprawa o poglądach Sokratesa w osiemnastowiecznej myśli filozoficznej, nagrodzona przez Pruską Akademię Nauk i wydana drukiem w 1928 roku. Rok później podjął pracę nad studium o historii wychowania i nauczania w Niemczech i przeniósł się na stałe do Berlina. Po trzech latach zrezygnował z kariery naukowej i od marca 1932 pracował jako dyrektor gimnazjum w Lidzbarku Warmińskim. Po dojściu nazistów, w 1937 stracił posadę i przeniósł się do Welawy.
Po wojnie był dyrektorem gimnazjum w Kilonii, gdzie również wspólnie z młodzieżą organizował przedstawienia dzieł klasycznych autorów.